Aloe 'DZ'

Aloe ‘DZ’, yoğun kabartılı yaprak yüzeyi, kızıl-kırmızı tonlara dönebilen rengi ve kompakt rozet formu ile dikkat çeken hibrit Aloe kültivarlarından biridir. Ebeveynleri bilinmemektedir. Özellikle yaprak üzerindeki iri çıkıntılar ve güçlü renk değişimi nedeniyle koleksiyon yetiştiricileri arasında ilgi gören çeşitlerdendir. Küçük ve orta boy saksılarda yetiştirilmeye uygundur. Bu kültivarda yapraklar kısa ila orta uzunlukta, kalın dokulu ve üçgensi yapıdadır. Yapraklar merkezden sık dizilerek yıldız benzeri bir rozet oluşturur. Yüzey, belirgin kabartılarla kaplıdır. Bu çıkıntılar yaprağa pürüzlü ve heykelsi bir görünüm kazandırır. Yaprak kenarlarında küçük dişler bulunur. Renk, yetiştirme koşullarına göre yeşil, bronz, turuncu-kırmızı veya koyu kızıl tonlara kayabilir. Güçlü ışık ve serin dönem stresi pigment oluşumunu artırarak daha yoğun renklere neden olabilir. Daha gölgeli ortamda ise tonlar yeşile yaklaşabilir.

Aloe ‘DZ’ bol aydınlık ortam ister. Sıkı formunu koruması ve renk potansiyelini göstermesi için yüksek ışık seviyesi önemlidir. İç mekânda yetiştiriliyorsa gün içinde güçlü ışık alan pencere önü tercih edilmelidir. Sabah veya akşam güneşi genellikle uygundur. Açık havaya çıkarılacak bitkiler doğrudan güneşe kademeli biçimde alıştırılmalıdır. Ani yoğun güneş maruziyeti yaprak yanığına yol açabilir. Yetersiz ışıkta rozet gevşer, yaprak araları açılır ve renkler soluklaşabilir. Toprak karışımı çok iyi drenaj sağlamalıdır. Aloe hibritlerinde uzun süre ıslak kalan organik ağırlıklı karışımlar kök sorunlarına neden olabilir. Mineral oranı yüksek sukulent karışımları daha uygundur. Ponza, perlit, iri dere kumu, lav taşı veya benzeri katkılar hava geçirgenliğini artırabilir. Amaç, sulama sonrası kök bölgesinin kontrollü şekilde kurumasıdır.

Sulama yalnızca toprak tamamen kuruduğunda yapılmalıdır. Sulama sırasında tüm karışım ıslanmalı, ardından saksı altından fazla su çıkmalıdır. Tabakta su bırakılmamalıdır. Serin aylarda büyüme yavaşladığı için su ihtiyacı azalır. Sıcak ve aktif dönemlerde ortam sıcaklığına göre daha sık kontrol gerekebilir. Sık fakat yüzeysel sulama yerine, doğru zamanda tam sulama daha sağlıklıdır. Rozet merkezinde su birikmesi önlenmelidir. Drenaj deliği bulunan saksı kullanılmalıdır. Toprak saksı karışımın daha hızlı kurumasına yardımcı olabilir. Plastik saksılarda ise nem daha uzun süre kalabilir, bu nedenle sulama aralığı dikkatle ayarlanmalıdır. Gereğinden büyük saksılar kök çevresinde fazla nem tutabilir. Saksı değişimi bitkinin kök hacmine göre yapılmalıdır.

Uygun olgunluğa ulaştığında çiçek sapı oluşturabilir. Çiçekler aloe grubuna özgü tüpsü yapıdadır ve çoğunlukla turuncu, mercan veya sarı tonlarda görülebilir. Çiçeklenme miktarı ışık seviyesi, bitkinin yaşı ve genel bakım koşullarına bağlı olarak değişebilir.

Çoğaltma genellikle yavru ayırma yöntemiyle yapılır. Ana bitkinin dip kısmında oluşan yavrular yeterli büyüklüğe geldiğinde ayrılabilir. Ayrılan parçalar birkaç gün kurutulduktan sonra geçirgen karışıma dikilmelidir. İlk sulama hemen yapılmamalı, köklenme süreci kontrollü ilerletilmelidir. Besin desteği sınırlı uygulanmalıdır. Gübreleme sadece ilkbaharda ve düşük dozda yapılmalıdır. Aşırı gübreleme dengesiz büyümeye ve zayıf doku oluşumuna neden olabilir.