Aloe divaricata

Aloe divaricata, özellikle Madagaskar’a özgü, dallanma eğilimi gösteren ve çalı formunda gelişebilen Aloe türlerinden biridir. Bu tür, klasik rozet formundan farklı olarak zamanla odunsu gövdeler oluşturarak yukarı ve yanlara doğru genişleyen bir yapı kazanır. Kurak ve yarı kurak bölgelerde doğal olarak yetişir ve bu nedenle su tutma kapasitesi yüksek, dayanıklı bir yapıya sahiptir. Aloe divaricata yaprakları uzun, dar ve hafif kıvrımlı formdadır. Yapraklar gövde uçlarında rozetler halinde toplanır ancak bitki büyüdükçe bu rozetler dallanarak çok başlı bir yapı oluşturur. Renk genellikle gri-yeşil ile mat yeşil arasında değişir. Yoğun ışık altında yaprak yüzeyinde hafif bronzlaşma veya kızarıklık görülebilir. Yaprak kenarlarında küçük, düzenli ve sert dişler bulunur. Alt yapraklar zamanla kuruyarak gövde üzerinde lifli bir tabaka oluşturabilir.

Aydınlatma ihtiyacı yüksektir. Aloe divaricata, doğrudan güneş ışığı altında sağlıklı gelişim gösterir. Güçlü ışık, bitkinin kompakt yapısını korumasına ve yaprak dokusunun güçlenmesine katkı sağlar. Yetersiz ışık koşullarında dallanma zayıflayabilir ve bitki formu bozulabilir. İç mekânda yetiştirilecekse çok yüksek aydınlık sağlanmalıdır. Toprak seçimi, iyi drenaj sağlayacak şekilde yapılmalıdır. Mineral ağırlıklı, gevşek ve hava geçirgenliği yüksek karışımlar Aloe divaricata için uygundur. Doğal ortamında fakir ve taşlı topraklarda geliştiği için organik madde oranı düşük karışımlar tercih edilmelidir. Toprakta suyun uzun süre kalması kök çürümesine neden olabilir.

Sulama, tamamen kuruma esasına göre gerçekleştirilmelidir. Saksı içindeki karışımın tüm katmanları kuruduğunda sulama yapılır. Bu tür, kuraklığa yüksek tolerans gösterir ve fazla sulamaya karşı hassastır. Sulama sırasında gövde ve yaprak diplerinde su birikmemesine dikkat edilmelidir. Saksı seçimi yapılırken drenaj deliği bulunması önemlidir. Toprak saksılar, fazla nemin uzaklaştırılmasına yardımcı olur. Saksı boyutu, kök yapısına uygun seçilmeli ve gereğinden büyük saksılardan kaçınılmalıdır. Büyük saksılar, toprağın uzun süre nemli kalmasına neden olabilir.

Aloe divaricata çoğaltılması genellikle gövde çeliği veya yan sürgünler ile yapılabilir. Dallanma gösteren yapısı sayesinde uygun boyuttaki sürgünler kesilerek köklendirilebilir. Kesim sonrası yüzeyin kuruması sağlanmalı ve ardından geçirgen bir karışıma dikilmelidir. Gübreleme yalnızca büyüme döneminde ve düşük dozlarda uygulanmalıdır. Sukulentler için uygun gübreler tercih edilmelidir. Aşırı gübreleme, bitkinin doğal büyüme dengesini bozabilir ve yaprak dokusunun zayıflamasına neden olabilir. Aloe divaricata çiçeklenmesi, uygun koşullar altında düzenli olarak gözlemlenebilir. Bitki, ince ve uzun çiçek sapları oluşturur. Bu saplar üzerinde tüp formunda, turuncu ve pembe tonlarında çiçekler gelişir. Çiçekler seyrek dallanan salkımlar halinde açar. Çiçeklenme, ışık seviyesi ve bitkinin genel sağlığı ile doğrudan ilişkilidir.