Dendrocereus nudiflorus

Dendrocereus nudiflorus doğal olarak Küba’nın kıyı ve kıyıya yakın kesimlerindeki kuru ormanlarda, kurakçıl çalılıklarda ve taşlı zeminlerde yetişir. Yetişkin bitkiler yaklaşık 7–13 metreye ulaşabilen, güçlü gövdeli ve yoğun dallanan bir yapı meydana getirebilir. Bu gelişim biçimi onu küçük, küresel veya kısa sütunlu kaktüslerden belirgin şekilde ayırır. Saksıda yetiştirilen örnekler doğal ortamlarındaki boyutlara kısa sürede ulaşmaz; ancak uygun sıcaklık, ışık ve kök alanı sağlandığında zamanla büyük bir bitkiye dönüşebileceği dikkate alınmalıdır.

Türde gerçek yapraklar bulunmaz. Yaprakların fotosentez ve su depolama görevini kalın, yeşil gövdeler üstlenir. Gövde parçaları donuk yeşil renkte olabilir ve yaklaşık 16 santimetre çapa ulaşabilir. Genellikle üç ile beş arasında değişen belirgin, kanat benzeri kaburga taşırlar. Kaburga kenarları düz olmayıp girintili ve dalgalı bir görünüm gösterebilir. Areoller kaburgalar üzerinde sıralanır. Bitkide dikenler bazen belirgin şekilde gelişirken bazı sürgünlerde oldukça seyrek olabilir veya tamamen bulunmayabilir. Oluşan dikenler iğne biçiminde, gri renkli ve koyu uçludur; uzunlukları yaklaşık 4 santimetreye ulaşabilir.

Dendrocereus nudiflorus bakımı için yüksek aydınlık sağlayan bir konum tercih edilmelidir. Sağlıklı ve dengeli gövde gelişimi için bitkinin gün içerisinde birkaç saat doğrudan güneş alması uygundur. Sabah ve öğleden önce alınan güneş, özellikle sıcak iklimlerde daha kontrollü bir ışık sağlar. Uzun süre iç mekânda veya gölgede tutulan bitkiler doğrudan yoğun yaz güneşine birden çıkarılmamalıdır. Ani ışık artışı gövde yüzeyinde açık renkli yanık alanlarının oluşmasına neden olabilir. Güneşe geçiş birkaç hafta içinde kademeli olarak yapılmalıdır. Yetersiz ışıkta yeni sürgünler ince, soluk ve dayanıklılığı düşük gelişebilir. Kaburgaların doğal görünümünü kaybetmesi ve sürgünlerin ışığa doğru düzensiz uzaması da düşük aydınlıkla ilişkilidir.

İç mekânda yetiştirilecek bitki güneye, güneydoğuya veya güneybatıya bakan geniş ve aydınlık bir pencereye yakın tutulmalıdır. Ancak bu türün uzun vadede büyük bir gövde ve dallanma sistemi meydana getirdiği unutulmamalıdır. Bitki büyüdükçe yalnızca ışık ihtiyacı değil, saksının devrilmesini önleyecek fiziksel destek ihtiyacı da artabilir. Sürgünlerin pencereye veya duvara sıkışmasına izin verilmemeli ve bitkinin çevresinde hava dolaşımını engellemeyecek kadar alan bırakılmalıdır.

Dendrocereus nudiflorus için kullanılacak toprak gevşek, havadar ve hızlı drenaj sağlayan bir yapıda olmalıdır. Kaktüs ve sukulentler için üretilen hazır topraklar kullanılabilir. Karışım yoğun miktarda ince torf içeriyorsa ponza, perlit, lav taşı veya iri taneli mineral malzemelerle desteklenmesi gerekir. Doğal olarak kuru, taşlı ve kıyısal bölgelerde yetişmesi, köklerinin uzun süre suya doygun kalan ağır topraklara uygun olmadığını gösterir. Bununla birlikte tropikal kökenli olması nedeniyle tamamen mineral ve suyu hiç tutmayan bir karışım da genç bitkilerin gereğinden hızlı susuz kalmasına neden olabilir. Karışım suyu kısa sürede süzmeli, fakat sulamadan hemen sonra kemik gibi kuruyacak kadar dengesiz olmamalıdır.

Saksının tabanında yeterli sayıda ve açık drenaj deliği bulunmalıdır. Saksı boyutu kök kütlesine göre seçilmeli, küçük bir bitki gereksiz ölçüde büyük bir saksıya dikilmemelidir. Fazla toprak hacmi köklerin henüz ulaşmadığı bölümlerde nemin uzun süre korunmasına ve çürüme riskinin artmasına yol açabilir. Gelişmiş örneklerde bitkinin ağırlığı göz önünde bulundurularak dengeli ve devrilmeye karşı dayanıklı bir saksı kullanılmalıdır. Saksı değişimi ilkbaharda, kökler mevcut alanı doldurduğunda veya toprak geçirgenliğini kaybettiğinde yapılabilir. Köklerde kesilme oluşmuşsa bitki yeni saksısına alındıktan hemen sonra yoğun biçimde sulanmamalıdır.

Dendrocereus nudiflorus sulamasında sabit bir gün aralığı uygulanmamalıdır. İlkbahar ve yaz aylarında bitki aktif büyürken saksı toprağının önemli bölümü kuruduğunda kapsamlı sulama yapılabilir. Su toprağın tamamına ulaşmalı ve fazlası drenaj deliklerinden serbestçe dışarı çıkmalıdır. Bir sonraki sulamadan önce karışımın yeniden belirgin biçimde kuruması beklenmelidir. Sık aralıklarla verilen az miktardaki su, kök bölgesini sürekli nemli tutarak havasızlığa neden olabilir. Buna karşılık aktif gelişim döneminde haftalarca tamamen susuz bırakılan genç bitkilerde büyüme durabilir, gövdede incelme ve yüzeyde büzüşme görülebilir.

Sonbaharda sıcaklık ve gün uzunluğu azaldıkça sulama aralıkları uzatılmalıdır. Kışın serin koşullarda tutulan bitkiye çok sınırlı su verilmelidir. Toprak soğukken yapılan yoğun sulama, kök çürümesinin başlıca nedenlerinden biridir. Gövdenin hafifçe büzüşmesi kontrollü su eksikliğini gösterebilir; ancak gövde tabanının yumuşaması, sarı-kahverengi renk alması veya dokunulduğunda içe çökmesi çürüme belirtisi olabilir. Böyle bir durumda yalnızca sulamayı azaltmak yeterli olmayabilir; köklerin ve gövde tabanının kontrol edilmesi gerekir.

Tür Küba’nın sıcak kıyı iklimine uyumlu olduğundan düşük sıcaklıklara dayanıklı bir kaktüs olarak değerlendirilmemelidir. Aktif gelişim döneminde sıcak ve havadar koşullar uygundur. Kışın mümkün olduğunca 10 °C’nin altına düşmeyen, aydınlık ve yağıştan korunan bir ortam sağlanmalıdır. Don, genç sürgünlerde ve köklerde geri dönüşü olmayan doku kayıpları oluşturabilir. Serin ortamda bulunan bitkinin toprağı kuruya yakın tutulmalıdır. Sıcak fakat çok karanlık bir yerde kışlatılması da doğru değildir; bu koşullar ince ve biçimsiz sürgün gelişimine neden olabilir.

Gübreleme yalnızca ilkbaharda, yeni büyümenin başladığı dönemde yapılmalıdır. Kaktüs ve sukulentler için hazırlanmış, azot oranı düşük bir besin seyreltilerek uygulanabilir. Yüksek azot içeren gübreler gövdelerin hızlı fakat dayanıksız gelişmesine, dokuların yumuşamasına ve hastalıklara karşı hassasiyetin artmasına neden olabilir. Yeni toprağa alınmış, kökleri zarar görmüş veya çürüme belirtisi taşıyan bitkilere gübre verilmemelidir.

Dendrocereus nudiflorus gövde çeliği veya tohumla çoğaltılabilir. Çelikle üretimde sağlıklı ve olgun bir sürgün kesilerek kesim yüzeyinin tamamen kuruması beklenmelidir. Kalın çeliklerde bu işlem birkaç gün veya ortam koşullarına göre daha uzun sürebilir. Kesik yüzey sert bir kallus tabakası oluşturduktan sonra çelik kuruya yakın, mineral oranı yüksek bir karışıma yerleştirilir. Kök oluşmadan yapılan yoğun sulama çeliğin tabandan çürümesine neden olabilir. İlk sulama sınırlı tutulmalı, köklenme başladıktan sonra yetişkin bitkiler için uygulanan kurutarak sulama düzenine kademeli biçimde geçilmelidir. Tohumla üretimde ise geçirgen ve temiz bir karışım kullanılmalı; çimlenme süresince yüzey hafif nemli tutulmalı, fakat havasız ve suya doygun bırakılmamalıdır. Türün tohum ve çelik yoluyla koruma amaçlı çoğaltıldığına ilişkin çalışmalar bulunmaktadır.

Dendrocereus nudiflorus çiçekleri büyük, beyaz ve geniş huni biçimindedir. Yaklaşık 10–12 santimetre uzunluğundaki çiçekler dar bir çiçek tüpüne sahiptir ve çoğunlukla geceleri açılır. Çiçekler sürgünlerin uç bölümlerine yakın yerlerde oluşabilir. Saksıdaki genç bitkilerin çiçek açması uzun yıllar alabilir; çiçeklenme için bitkinin belirli bir olgunluğa ulaşması, güçlü ışık alması ve sağlıklı bir kök sistemi geliştirmesi gerekir. Çiçeklerin ardından çoğunlukla küresel veya armuda yakın biçimde, yeşilimsi ve düzgün yüzeyli meyveler meydana gelir. Meyveler yaklaşık 8–12 santimetre uzunluğa ulaşabilir ve çok sayıda küçük tohum içerir.