
Coryphantha potosiana
- Aile Ağacı
- Bilimsel İsmi
- Coryphantha potosiana (Jac.) Glass & R.A.Foster ex G.D.Rowley.
- Diğer İsimleri
- Mammillaria potosiana
- Familya
- Cacteae
- Çiçek Renkleri
- Beyaz, Sarı
- Kökeni
- Meksika
- Karşılaşılabilirlik
- Koleksiyonlarda Yaygın Değil
Coryphantha potosiana, Cactaceae familyasına bağlı, çoğunlukla tek gövdeli gelişen ve yavaş büyüyen bir kaktüs türüdür. Doğal olarak Meksika’nın kuzeydoğu ve orta kesimlerindeki kurak bölgelerde yetişir. San Luis Potosí çevresindeki popülasyonları; volkanik kayaçların, ince toprak tabakalarının ve seyrek çalılıkların bulunduğu yüksek rakımlı alanlarda görülür. Yaşam alanındaki zemin yağmur sonrasında hızla kuruduğundan tür, kök çevresinde sürekli nem bulunmasına karşı hassastır.
Bitkinin gövdesi başlangıçta küresel yapıdadır. Olgunlaştıkça kısa sütun biçiminde uzayabilir. Doğal koşullarda yaklaşık 20–25 santimetre yüksekliğe ve 8 santimetre genişliğe ulaşabilir. Saksıda yetiştirilen Coryphantha potosiana örnekleri genellikle daha küçük kalır. Gövde rengi gri-yeşil ile koyu yeşil arasında değişir ve yüzeyde küçük, açık renkli noktalar görülebilir.
Gövde üzerinde kaburgalar yerine sarmal biçimde sıralanmış tüberküller bulunur. Yaklaşık 8 milimetre uzunluğundaki bu yapılar konik, üst bölümü hafif yassı ve tabanı geniştir. Her tüberkülün üst yüzeyinde areole kadar devam eden bir oluk yer alır. Oluklarda sarıdan turuncuya değişen küçük salgı bezleri gelişebilir. Genç tüberkül koltukları beyaz yünlüdür; bu doku yaş ilerledikçe azalabilir.
Coryphantha potosiana gerçek yaprak oluşturmaz. Fotosentez, klorofil taşıyan yeşil gövde tarafından gerçekleştirilir. Gövde dokusu aynı zamanda sınırlı yağış dönemlerinde alınan suyun depolanmasını sağlar. Tüberküllerin uçlarında bulunan areollerden çıkan dikenler, yaprakların değişime uğramasıyla oluşmuş yapılardır. Tüberküller ise yaprak değil, gövde yüzeyinin özelleşmiş bölümleridir.
Her areolde çoğunlukla 12–18 adet radyal diken meydana gelir. İnce ve iğne biçimli dikenler çevreye doğru yayılır ve komşu areollerin dikenleriyle iç içe geçebilir. Uzunlukları yaklaşık 11–12 milimetredir. Radyal dikenler genellikle beyazdır; tabanlarında sarımsı, uçlarında ise kahverengi veya koyu renkli alanlar bulunabilir.
Merkez dikeni çoğu örnekte bulunmaz. Oluştuğunda genellikle tek adettir ve radyal dikenlerden daha kalındır. Sarımsı renkte gelişen merkez dikeninin ucu koyu kahverengi olabilir. Düz veya hafifçe aşağı yönelen bu diken yaklaşık 1,5–2,3 santimetre uzunluğa ulaşabilir. Dikenlerin yoğunluğu, bitkinin aldığı ışık miktarı ve gelişim dönemiyle bağlantılı olarak değişebilir.
Coryphantha potosiana bakımında güçlü ışık sağlanmalıdır. Tür, doğal ortamında doğrudan güneşe ve yüksek ışık düzeylerine maruz kalır. Yeterli ışık gövdenin sıkı yapısını korumasını, tüberküllerin düzenli gelişmesini ve dikenlerin yoğunlaşmasını destekler. İç mekânda yetiştirildiğinde uzun süre güneş alan bir pencere önü tercih edilmelidir.
Düşük ışıkta yeni büyüme dar ve uzamış biçimde oluşabilir. Gövdenin tepe kısmının açık renkli hale gelmesi, tüberkül aralıklarının genişlemesi ve dikenlerin incelmesi ışık yetersizliğinin belirtileri arasında yer alır. Uzun süre gölgede kalan bitkiler birdenbire yoğun güneşe çıkarılmamalıdır. Doğrudan güneş alma süresi birkaç hafta içerisinde aşamalı olarak artırılmalıdır.
Coryphantha potosiana toprağı hızlı drenaj sağlayan, iri taneli ve mineral ağırlıklı bir yapıda olmalıdır. Kaktüsler için hazırlanmış topraklar ponza, lav taşı, iri kuvars kumu veya benzeri mineral bileşenlerle desteklenebilir. İnce torf oranı yüksek karışımlar sulama sonrasında uzun süre ıslak kalabileceği için uygun değildir. Toprak, suyu köklere ulaştırdıktan sonra fazla nemi kısa sürede uzaklaştırabilmelidir.
Doğal yaşam alanında bitkinin kök çevresinde su birikmez. Güçlü yağışlardan sonra bile ince toprak tabakası birkaç gün içerisinde kurur. Bu nedenle saksı yetiştiriciliğinde ağır ve sıkışmış toprak kullanılması kök sağlığını olumsuz etkileyebilir. Karışımın zamanla sertleşmemesi ve köklerin hava almasına izin vermesi gerekir.
Coryphantha potosiana sulaması, saksı toprağının tamamı kuruduktan sonra yapılmalıdır. Yalnızca üst yüzeyin kuru görünmesi yeterli değildir. Karışımın orta ve alt katmanlarında nem kalıp kalmadığı kontrol edilmelidir. İlkbahar ve yaz aylarında aktif büyüme görüldüğünde, tamamen kuruyan toprağa kök bölgesinin tamamını ıslatacak miktarda su verilebilir.
Sulama sırasında fazla suyun saksının altındaki drenaj deliklerinden çıkması sağlanmalıdır. Saksı tabağında biriken su bekletilmemelidir. Az miktarda ve sık sulama yapmak, toprağın belirli bölümlerinin devamlı nemli kalmasına yol açabilir. Bunun yerine kapsamlı sulamanın ardından yeni sulama için tam kuruma beklenmelidir.
Sonbaharda sıcaklıkların düşmesi ve günlerin kısalmasıyla bitkinin su tüketimi azalır. Bu dönemde sulama aralıkları uzatılmalıdır. Kış boyunca serin ortamda tutulan Coryphantha potosiana kuru bırakılmalıdır. Düşük sıcaklık altında ıslak kalan toprak, köklerin ve gövde tabanının zarar görme riskini artırır.
Tür doğal ortamında kısa süreli düşük sıcaklıklarla karşılaşabilir. Ancak bu dönemlerde zemin kuru durumdadır. Saksıda yetiştirilen bitki uzun süreli dondan korunmalı ve kış boyunca aydınlık, serin ve havadar bir yerde tutulmalıdır. Sıcak iç mekânda kışlatılan örneklerde ışık yetersizse sulama artırılmamalıdır.
Coryphantha potosiana için kök hacmiyle uyumlu bir saksı kullanılmalıdır. Gereğinden büyük saksılar, kullanılmayan toprak bölümünün geç kurumasına neden olur. Saksının altında yeterli sayıda drenaj deliği bulunmalıdır. Toprak saksılar gözenekli yapıları sayesinde nemin daha hızlı uzaklaşmasına yardımcı olabilir. Plastik saksı kullanıldığında toprağın kuruma süresi daha dikkatli izlenmelidir.
Saksı değişimi, kökler mevcut alanı doldurduğunda veya toprağın geçirgenliği azaldığında yapılabilir. Bitki eski saksısından çıkarıldıktan sonra kök sistemi kontrol edilmelidir. Zarar görmüş kökler temizlenmişse yeni dikimin ardından hemen sulama yapılmamalıdır. Kesilen yüzeylerin kuruması için birkaç gün beklenmelidir.
Coryphantha potosiana çoğunlukla tohumla çoğaltılır. Tohumlar ilkbaharda ince taneli, temiz ve geçirgen bir karışımın yüzeyine ekilebilir. Çimlenme döneminde karışım kontrollü biçimde nemli tutulmalı, fakat suya doygun hale getirilmemelidir. Fideler ortaya çıktıktan sonra hava dolaşımı kademeli olarak artırılmalıdır.
Genç Coryphantha potosiana fideleri ilk yıllarında yetişkin bitkilerden daha uzun ve ince görünebilir. Gövdenin olgun türe özgü küresel biçime ulaşması zaman alır. Fideler başlangıçta yoğun öğle güneşinden korunmalı, geliştikçe daha güçlü ışığa aşamalı olarak alıştırılmalıdır. Sulamalar arasındaki kuruma süresi de bitki büyüdükçe artırılmalıdır.
Gübreleme yalnızca büyüme döneminde ve düşük dozda yapılmalıdır. Kaktüs ve sukulentler için üretilmiş, azot oranı sınırlı ürünler kullanılmalıdır. Yoğun gübreleme gövdenin hızlı fakat gevşek gelişmesine neden olabilir. Kış dinlenmesindeki, kökleri hasar görmüş veya yeni saksıya alınmış bitkilere gübre verilmemelidir.
Coryphantha potosiana çiçekleri gövdenin tepe bölümüne yakın tüberkül koltuklarından çıkar. Çiçekler yaklaşık 2–2,2 santimetre uzunluğa ve 2 santimetre genişliğe ulaşır. Renkleri açık sarı, krem veya soluk saman sarısı olabilir. Taç yaprakların orta kısmında kırmızımsı ya da morumsu bir şerit görülebilir.
Çiçeklenme çoğunlukla ilkbaharda gerçekleşir. Sağlıklı yetişkin bitkiler tepe çevresinde birden fazla çiçek oluşturabilir. Tomurcuk gelişimi için güçlü ışık, geçirgen toprak, kontrollü sulama ve kuru geçen bir kış dinlenmesi önem taşır. Tozlaşmanın ardından başlangıçta donuk yeşil, olgunlaştığında sarımsı kahverengi tonlara dönen küçük ve sulu meyveler meydana gelir.









